Het jaar van de koe.
22 december 2007.
Wie had dat tien jaar geleden kunnen voorspellen of zelfs maar durven denken: de boerenstiel is het voorbije jaar weer hip én lucratief geworden in Vlaanderen, en dat in niet geringe mate dankzij respectievelijk de televisie en de melkkoe. Omdat de Chinezen –zij weer- alsmaar meer melk willen drinken dan wellicht goed is voor hen, en agrarische grootmachten als Argentinië en Brazilië er maar niet in slagen om aan die vraag te voldoen, mogen de Europese productiequota zelfs met drie procent omhoog in 2008. De modale landbouwer is iets te nuchter en te verlegen om hierbij spontaan een vreugdedans op te voeren voor de camera, maar je ziet zo de pretlichtjes in zijn ogen. Ik gun het hem van harte, dat gevoel om letterlijk en figuurlijk terug naar waarde geschat te worden.
‘Boerderij’ is bijlange geen correcte omschrijving meer voor de computergestuurde bedrijven die in hoofdzaak door landbouwingenieurs op een hyperefficiënte manier gerund worden. Koeien met een volle uier passeren langs de melkrobot, en krijgen tijdens het melken een rugmassage en een individueel aangepaste portie krachtvoer. Dieren die iets te frequent van deze luxueuze behandeling willen genieten, worden door de robot herkend en onsentimenteel geweigerd. Ik leerde ook bij dat methaangas langs de muil en niet langs de kont van de koe naar buiten komt, en dat de technologie er binnen afzienbare tijd zal in slagen om dit gas op te vangen en op te slaan. En op die manier zowel in onze energiebehoeften zal helpen voorzien als het broeikaseffect mee helpen verminderen.
Bij zo’n constructieve aanpak en gerechtvaardigd optimistische visie op de toekomst kunnen de heren en dame regeringsonderhandelaars slechts deemoedig het hoofd buigen. Het zal wel zo zijn dat een zekere staatshervorming zich opdringt, en dat het allemaal niet zo simpel is. Maar wie kan er, in het licht van de snelheid waarmee we onze planeet kapot consumeren en letterlijk opvreten, nog enig begrip opbrengen voor de ondraaglijke lichtheid van dit schouwspel, laat staan voor het separatisme? De olieoorlogen zijn al enkele jaren bezig, die over water en voedsel loeren om de hoek. Stel je voor dat een Bart De Wever zijn onmiskenbaar scherp verstand en kurkdroge humor nu eens zou aanwenden voor zaken die er echt toe doen! Ik wens hem voor 2008 alvast zo’n Sint-Paulus-op-weg-naar-Damascus-ervaring toe. Wie niet zou weten wat dit is: googlen maar!
Gelukkig had 2007 meer dan alleen een stukje politiek parochietoneel te bieden. Zo kwam ik te weten dat ons land ook een Miss Mossel-verkiezing rijk is. Voor u zich daar allerlei vunzigheden gaat bij voorstellen: het is wel degelijk een initiatief ter promotie van het schaaldier. Maar hoe vermeld je als winnares zo’n titel in godsnaam op je cv? En de strijd om het kroontje van Miss Haircut from Hell, op het scherp van het kappersmes gevoerd op tv tussen Heidi Lenaerts en Mieke Mievis (sexuologe in de talkshow Zomer 2007), is voorlopig onbeslist geëindigd. Aangezien alle praatbarakken steeds door dezelfde mensen bevolkt worden –‘van de Rik, verlos ons stilaan, Heer’- kan een remise volgend jaar niet uitblijven.
De meeste radiostations hebben hun uiterste best gedaan om het kapot te spelen, maar zelfs na tientallen keren blijft de ongrijpbare magie van Shut your eyes van Snow Patrol intact. Dé highwaysong van het jaar. Het liedje heeft waar RSC Anderlecht al het ganse seizoen op zoek naar is: de som is groter dan de delen. Het kan me in wezen aan mijn niet zo sportieve reet roesten wie er wat wint in het voetbal –als Gentenaar heb ik wel een soft spotje voor de Buffalo’s- maar ik vind het zeker niet erg dat de club van het grote geld ook eens een pak slaag krijgt. En helemaal mooi zou zijn mocht underdog Cercle Brugge voor de ultieme stunt kunnen zorgen op het einde van het seizoen.
Mijn wensen voor het nieuwe jaar zijn eerder bescheiden. Dat de ogen van Annelies Rutten ook eens mee mogen lachen met haar mond. Dat de ziekte van Spam definitief uitgeroeid wordt. Dat Freek De Jonge terug wat minder blasé en meer Freek wordt. Dat het irritante gebruik van het woord ‘prestigieus’ in nieuwsuitzending en reclamespot bij wet aan banden gelegd wordt.
En laat ons van België een Las Vegas of een Dubai maken, zo’n plek waar alles mag wat in de buurlanden verboden is, of het binnenkort toch zal zijn. De ontucht en de speelzucht als melkkoe, tot voorspoed van alle Vlamingen & Walen & Brusselaars & Duitstaligen. Volgens mij zoeken die politici het gewoon veel te ver.
Wie had dat tien jaar geleden kunnen voorspellen of zelfs maar durven denken: de boerenstiel is het voorbije jaar weer hip én lucratief geworden in Vlaanderen, en dat in niet geringe mate dankzij respectievelijk de televisie en de melkkoe. Omdat de Chinezen –zij weer- alsmaar meer melk willen drinken dan wellicht goed is voor hen, en agrarische grootmachten als Argentinië en Brazilië er maar niet in slagen om aan die vraag te voldoen, mogen de Europese productiequota zelfs met drie procent omhoog in 2008. De modale landbouwer is iets te nuchter en te verlegen om hierbij spontaan een vreugdedans op te voeren voor de camera, maar je ziet zo de pretlichtjes in zijn ogen. Ik gun het hem van harte, dat gevoel om letterlijk en figuurlijk terug naar waarde geschat te worden.
‘Boerderij’ is bijlange geen correcte omschrijving meer voor de computergestuurde bedrijven die in hoofdzaak door landbouwingenieurs op een hyperefficiënte manier gerund worden. Koeien met een volle uier passeren langs de melkrobot, en krijgen tijdens het melken een rugmassage en een individueel aangepaste portie krachtvoer. Dieren die iets te frequent van deze luxueuze behandeling willen genieten, worden door de robot herkend en onsentimenteel geweigerd. Ik leerde ook bij dat methaangas langs de muil en niet langs de kont van de koe naar buiten komt, en dat de technologie er binnen afzienbare tijd zal in slagen om dit gas op te vangen en op te slaan. En op die manier zowel in onze energiebehoeften zal helpen voorzien als het broeikaseffect mee helpen verminderen.
Bij zo’n constructieve aanpak en gerechtvaardigd optimistische visie op de toekomst kunnen de heren en dame regeringsonderhandelaars slechts deemoedig het hoofd buigen. Het zal wel zo zijn dat een zekere staatshervorming zich opdringt, en dat het allemaal niet zo simpel is. Maar wie kan er, in het licht van de snelheid waarmee we onze planeet kapot consumeren en letterlijk opvreten, nog enig begrip opbrengen voor de ondraaglijke lichtheid van dit schouwspel, laat staan voor het separatisme? De olieoorlogen zijn al enkele jaren bezig, die over water en voedsel loeren om de hoek. Stel je voor dat een Bart De Wever zijn onmiskenbaar scherp verstand en kurkdroge humor nu eens zou aanwenden voor zaken die er echt toe doen! Ik wens hem voor 2008 alvast zo’n Sint-Paulus-op-weg-naar-Damascus-ervaring toe. Wie niet zou weten wat dit is: googlen maar!
Gelukkig had 2007 meer dan alleen een stukje politiek parochietoneel te bieden. Zo kwam ik te weten dat ons land ook een Miss Mossel-verkiezing rijk is. Voor u zich daar allerlei vunzigheden gaat bij voorstellen: het is wel degelijk een initiatief ter promotie van het schaaldier. Maar hoe vermeld je als winnares zo’n titel in godsnaam op je cv? En de strijd om het kroontje van Miss Haircut from Hell, op het scherp van het kappersmes gevoerd op tv tussen Heidi Lenaerts en Mieke Mievis (sexuologe in de talkshow Zomer 2007), is voorlopig onbeslist geëindigd. Aangezien alle praatbarakken steeds door dezelfde mensen bevolkt worden –‘van de Rik, verlos ons stilaan, Heer’- kan een remise volgend jaar niet uitblijven.
De meeste radiostations hebben hun uiterste best gedaan om het kapot te spelen, maar zelfs na tientallen keren blijft de ongrijpbare magie van Shut your eyes van Snow Patrol intact. Dé highwaysong van het jaar. Het liedje heeft waar RSC Anderlecht al het ganse seizoen op zoek naar is: de som is groter dan de delen. Het kan me in wezen aan mijn niet zo sportieve reet roesten wie er wat wint in het voetbal –als Gentenaar heb ik wel een soft spotje voor de Buffalo’s- maar ik vind het zeker niet erg dat de club van het grote geld ook eens een pak slaag krijgt. En helemaal mooi zou zijn mocht underdog Cercle Brugge voor de ultieme stunt kunnen zorgen op het einde van het seizoen.
Mijn wensen voor het nieuwe jaar zijn eerder bescheiden. Dat de ogen van Annelies Rutten ook eens mee mogen lachen met haar mond. Dat de ziekte van Spam definitief uitgeroeid wordt. Dat Freek De Jonge terug wat minder blasé en meer Freek wordt. Dat het irritante gebruik van het woord ‘prestigieus’ in nieuwsuitzending en reclamespot bij wet aan banden gelegd wordt.
En laat ons van België een Las Vegas of een Dubai maken, zo’n plek waar alles mag wat in de buurlanden verboden is, of het binnenkort toch zal zijn. De ontucht en de speelzucht als melkkoe, tot voorspoed van alle Vlamingen & Walen & Brusselaars & Duitstaligen. Volgens mij zoeken die politici het gewoon veel te ver.