'Vanop de Mont Blanche' - dirk Blanchart - columns

20 oktober 2007. Sommige interviews kunnen erg verhelderend zijn. En maken het, in het geval van schrijvers of andere artistiek ei-leggenden, snel duidelijk of het al dan niet de moeite loont om je zuurverdiende euro's aan hun creaties te spenderen. Zo ben ik steeds een fan van Goedele’s tv-werk geweest, haar laatste quizje even buiten beschouwing gelaten. Het zegt alles over haar verworven status in Vlaanderen dat de voornaam alleen voldoende is om te weten dat ik hier niet die andere Goedele bedoel, die onlangs op Eén het nieuwslezen als 110 meter struikelen over taalhorden introduceerde. Liekens’ down-to-earth en gevat modereren van Recht van Antwoord moet indertijd voor menige ex-miss met ambities ‘om iets in de media te doen’ het sprekende bewijs van leven na het kroontje geweest zijn. Haar reeks Sterke Vrouwen maakte haar titel meestal helemaal waar, met indringende en bijwijlen ontroerende portretten van gewone vrouwen uit alle continenten. En omdat niks menselijk me vreemd ...

13 oktober 2007. Er is al heel wat te doen geweest rond de nieuwe cd van Sarah Bettens, die gratis bij De Morgen wordt weggegeven, en pas later via de gewone distributiekanalen te koop zal zijn. Ik ga hier geen reclame maken voor een stunt van een concurrerende krant, maar je kan er toch onmogelijk naast kijken, dus what the heck . En als indirect betrokkene, die het grootste deel van zijn actief leven gesleten heeft en slijt in en rond de muziekindustrie, wil ik hierover best mijn ei kwijt. Denk nu niet dat wat volgt louter muzikantenpraat is. De muziekwereld is een beetje als de Noordpool: een kwetsbare microkosmos, waar de gevolgen van klimaatwijzigingen het eerst merkbaar worden, en die in die zin ook een goede barometer is voor de rest van de (bedrijfs)wereld. Sinds midden jaren negentig ziet deze industrie eruit als een juist boven het midden, met twee handen samengeknepen ballon. Een minuscuul kopje met een heel dikke buik. Niet moeilijk om daarin een klein groepje veelverdiener...

6 oktober 2007. Tegen de Zweedse cartoonist Lars Vilks en zijn hoofdredacteur werd midden september een fatwa uitgesproken, voor –what else?- het tekenen en publiceren van een spotprent over Allah. De banvloek werd deze keer de ether ingestuurd door Abu Omar al-Baghdadi, volgens sommigen de louter fictieve leider van Al Qaida in Irak. Wie Vilks ombrengt, strijkt 100.000 dollar op, vermeerderd met vijftig procent voor hij of zij die er in slaagt hem ‘als een lam’ te doden. Door hem dus ritueel de keel over te snijden. Beste Abu, ik vind het raar dat die fatwa’s steeds in dollar betaald worden, de munt van de boven alles gehate vijand. Wellicht heb je zo’n grote stapel Iraakse dinars nodig om aan dat bedrag te komen, dat het konvooi vrachtwagens, nodig om het te vervoeren, een te makkelijk doelwit zou zijn voor de Amerikanen. Maar die dollar is bijlange niet meer wat hij ooit geweest is, hoor. Als ik je een tip mag geven: je zou er goed aan doen om in de toekomst dat prijzengeld in euro...

29 september 2007. Er is een hete herfst op komst. Voor wie amper een krant leest of naar het nieuws kijkt, kan dit een openingszin met een hoog Danny Fabry jr-gehalte lijken (je weet wel, van die porno-video die niemand ooit gezien heeft). Ik ga er evenwel van uit dat ik de lezers van dit blad niet hoef uit te leggen dat deze geijkte media-uitdrukking, die in de loop van elke komkommerzomer de kop begint op te steken, op een sociaal en politiek woelig najaar wijst. En het ziet er naar uit dat de net aangesneden herfst heter dan heet dreigt te worden. Niet in het minst aan het fornuis van Jan en Mie Modaal, die gelijk met een hele resem fors duurdere voedsel-en energieprijzen geconfronteerd worden. Die zijn er natuurlijk allemaal gekomen in naam van de vrije concurrentie, de dooddoener waarmee niet zelden ‘nog net legaal roofkapitalisme in driedelig maatpak’ bedoeld wordt. Want voor zover mijn simpel verstand kan volgen, was net die vrije concurrentie dé moeder van alle prijsdalingen e...

22 september 2007. Het was op een nacht, begin september, en ik kon de slaap niet vatten. Dat overkomt me wel meer, de redenen waarom zijn velerlei en doen hier niet ter zake. Ik zat dan maar om vier uur afwisselend wat op mijn pc of gitaar te tokkelen, tv aan in de achtergrond, BBC 1. De meeste nachtprogramma’s van de Britse staatsomroep worden ook van gebarentaal voorzien. Een lovenswaardig initiatief, alhoewel men er blijkbaar van uit gaat dat de doven en slechthorenden vooral ’s nachts tv kijken. Misschien omdat ze dan niet gestoord kunnen worden door de stilte? Soms zet ik de klank even uit om te zien hoe het met mijn intuïtieve kennis van die taal gesteld is (povertjes, zo blijkt). Dit was gelukkig nu niet het geval, want anders had ik het verschroeiende 'It was twenty years ago today, Sgt. Pepper taught the band to play' gemist. Inderdaad, dé intro van dé lp van dé Summer of Love (1967). Het betrof hier een gefilmde remake onder de titel Sgt. Pepper: It Was 40 years Ago...